درختچه نسترن

:یکی دیگر از درختچه های موجود در روستای ماست،که تا ارتفاع 3 متر

رشد میکند، برگهای آن دارای 7 - 5 برگچه به رنگ سبز میباشند،و گلهائی به رنگ (سفید،صورتی و سرخ) دارند.

 میوه آن بیضی شکل بوده و در ابتدا به رنگ سبز میباشد،ولی به مرور زمان به رنگ قرمز تیره یا روشن تغییر رنگ

میدهد، این میوه ها دارای هسته های ریزی میباشند، که پوشیده از خارهای بسیار ریز است و به هر کجای بدن

انسان برخورد کنند ایجاد خارش میکنند.بعضی ها از میوه آن نوعی مربا درست میکنند و بعضی ها هم آنرا خشک

میکنند، و در زمستان نوعی آش از آنها درست میکنند که بسیار ترش و خوشمزه بوده، و بنام( گیلدیک آشی)

معروف است.این درختچه ها در اکثر نقاط روستا روئیده اند و تقریبا همه جا میتوان آنها را یافت.

ترکیبات شیمیایی: دارای مقادیر زیادی ( ویتامین C ، اسید سیتریک ، اسید مالیک ، قند و تانن ) میباشد.

خواص داروئی: درمان بیماری اسکوربوت ،(کمبود ویتامین C )،ادرار آور ،برطرف کننده بوی بد بدن ،جلوگیری از

خونریزی سینه ، دفع سنگ کلیه و مثانه ، برطرف کننده بی خوابی ، لطیف کردن پوست ،تقویت معده ، بالا بردن

ایمنی بدن ، خاصیت ضد انگلی دارد ( بخصوص کرم اسکاریس ) ،انقباض ماهیچه های معده را بر طرف میکند.

نکته مهم: دانه های گل نسترن ( گیلدیک ) سمی هستند،به همین دلیل نباید خورده شوند.)