میزان غذای بوقلمون

جوجه بوقلمون تا 24 ساعت و یا حتی بیشتر احتیاج به خوردن و آشامیدن ندارند زیرا از زرده ذخیره بدن استفاده می كنند ولی بعد از این مدت باید غذا و آب كافی در اختیار آنها قرار داد . مقدار غذایی كه توسط جوجه بوقلمونهای در حال رشد خورده می شود در اولین ماه زندگی 460-450 گرم است . اصولا بوقلمون حیوانی است كه مخصوص گوشت پرورش داده می شود از اینرو بیشتر انتخاب در بوقلمون از نظر تبدیل غذایی صورت می گیردبدین ترتیب كه هر چه بوقلمون در ازاء غذای كمتر گوشت بیشتری تولید كند بهتر است . بوقلمون از نظر ضریب تبدیل پرنده خوبی به شمار می رود زیرا به طور متوسط میزان ضریب تبدیل غذایی در آنها در اوایل زندگی حدود 3 به 1 است . در برخی مزارع از غذای تمام آردی و در برخی دیگر از غذای آردی- دانه ای استفاده می شود اما در گروهی از مزارع نیز تا 8 هفتگی غذای تمام آردی و از 8 هفتگی به بعد غذای دانه ای – آردی در اختیار پرنده قرار می دهند . اگر بوقلمون به طریقه محدود نگهداری شود ، اضافه نمودن علف سبز به جیره غذایی جوجه ها سبب بهتر شدن رشد می شود . 4 هفته پیش از رسیدن بوقلمونها به سن عرضه به بازار باید مواد بودار مانند روغن ماهی یا پودر ماهی را حذف كرد تا گوشت بوی نامطبوع نگیرد . غذای بوقلمونهای تخمگذار شبیه مرغهای تخمگذار است ولی باید توجه داشت كه بوقلمونهای تخمی را نباید بیش از حد غذا داد زیرا سبب چربی گرفتن آنها می شود و تولید تخم را پایین می آورد . جوجه ها را پس از خارج شدن از تخم به مدت 24 ساعت باید در استراحت غذایی قرار داد و سپس به تغذیه آنها در 20 – 15 روز اول توجه كرد .
برای فربه ساختن بوقلمون باید همه روزه خوراك دانه به آنها داد و هر چه هنگام بردن به بازار و كشتن بوقلمون نزدیك شود باید بر خوراك دانه آنها افزود . تركیبات كلی جیره را ذرت ، گندم ، جو و یولاف تشكیل می دهد . ذرت را نباید تنها به بوقلمونهای پرورشی داد زیرا بیش از حد پرنده را فربه می سازد . می توان در زمستان از برگ چغندر و یولاف نیز در تركیبات جیره استفاده كرد . در اختیار گذاشتن زغال چوب ، شن و آهك هم مناسب است . همچنین در موقع جفتگیری باید خوراك قویتری هم مانند آرد ماهی ، پودر خون و ... در اختیار پرنده قرار داد . همیشه در هنگام تغذیه نكات زیر را مد نظر قرار دهید :
از دادن خوراك بسیار و خوراك نامرغوب و كپك زده دوری كنید .
علوفه سبز خرد كرده و چراگاه باید در دسترس جوجه بوقلمون قرار گیرد .
گاهگاهی در آب آشامیدنی پرنده از یك قاشق چایخوری سولفات مس دو سود در یك لیتر آب استفاده كنید .
آشیانه و خوراك و در صورت وجود چراگاه باید كاملا پاكیزه باشد .
نوك چینی :
نوك بوقلمونهای جوان بین 5 – 2 هفتگی چیده می شود . چنانچه دیرتر از این سنین اقدام به نوك چینی نماییم ، گرفتن و مهار حیوان بدلیل سنگینی جثه دشوا خواهد بود . ممكن است بوقلمون دچار پر ریزی گردد . پیش از اینكه بوقلمونها دچار كانیبالیسم شوند بهتر است عمل نوك چینی انجام شود . نوك چینی نباید در یك روزگی و در جوجه كشی انجام شود زیرا ممكن است این عمل باعث بروز استرس و بی میلی جوجه ها به غذا و آب و در نتیجه نزاری و بی آب شدن بدن حیوان ( دهیدراسیون ) گردد .
باید دقت شود سوراخهای بینی چیده نشوند . همچنین دقت شود كه پس از این عمل غذا در دانخوری در سطحی باشد كه جوجه های نوك چیده شده براحتی بتوانند آنرا بخورند .
قطع تاج و ریش :
تاج و ریش از اعضایی هستند كه اغلب در نزاعهای بین پرندگان به خصوص بوقلمونها از هر عضو دیگری آسیب پذیرتر می باشد . تاج و ریش را می توان در جوجه بوقلمونهای یكروزه به سادگی با قرار دادن بین انگشت سبابه و شست با ناخن شست قطع نمود . حتی تا سن سه هفتگی نیز می توان آنها را با ناخن گیر و قیچی براحتی قطع نمود .
قطع ناخن :
قطع ناخن معمولا برای جلوگیری از ایجاد خراش روی پوست بدن و پهلوی بوقلمون انجام می شود . این عما بیشتر در محیط هایی كه تعداد در سطح بوقلمون زیاد و بیش از حد متراكم است انجام می شود ولی حتی در پرورش در چراگاه نیز بسیار مفید است . برای این منظور بایستی ناخن ها به كلی قطع شوند . قطع ناخن باید در روز اول زندگی در موسسه جوجه كشی انجام شود .
قطع پر :
چنانچه بوقلمون در چراگاه پرورش داده شود ، با قطع پرها به سهولت می توان جلوی پرواز این پرنده را گرفت . قطع پر از قسمت انتهایی یك بال با یك نوك چین از اقداماتی است كه جلوی پرواز را در چراگاه خواهد گرفت . قطع پر با نوك چین برقی در یك تا ده روزگی می تواند انجام شود . عمل قطع پر در حال حاضر كم تر از سابق انجام می گیرد زیرا در بوقلمونهای گوشتی موجب بد شكلی لاشه می گردد .