نكاتی در خصوص پرورش صنعتی بوقلمون

براي پرورش بوقلمون يا جوجه بوقلمون به روش صنعتي نياز است كه پاره اي از موارد مد نظر قرار گيرد تا با اعمال آنها نتيجه مطلوبي عايد سرمايه گذاران گردد . در اين مقاله سعي شده تا به پاره اي از اين نكات كه جهت شروع پرورش مفيد و ضروري هستند اشاره شود :
آشيانه بوقلمون :
پرورش گله هاي كوچك بايد در ماه هاي گرم سال آغاز شود تا نياز به وسايل پر خرج براي گرم كردن به حداقل برسد . آشيانه جوجه ها بايد چنان بنا شود كه به سهولت و بدون هيچگونه ناراحتي بتوان آنرا تهويه نمود .اگر يك ساختمان خوب و كوچك قابل حصول نباشد مي توان در يك سالن بزرگ يك آشيانه كوچك ساخت . كف آشيانه بايد بگونه اي ساخته شود كه بسهولت قابل تميز كردن باشد . محل پرورش بوقلمونهاي جوان بايد به حد كافي گرم و فاقد رطوبت اضافي باشد . همچنين يك آشيانه با امكانات تهويه خوب و به خوبي عايق بندي شده در مناطق با شرايط اقليمي سرد از اهميت خاص برخوردار است . پنجره آشيانه جوجه ها بايد چنان باشد كه وقتي باز مي شود به طرف پايين سر بخورد و يا چنان از پايين لولا شود كه هنگام باز شدن ، هواي تازه و احتمالا سرد مستقيما روي بدن جوجه ها نوزد بلكه پس از برخورد به سقف وارد آشيانه شود كه اين امر بهترين نوع تهويه را ممكن مي سازد . پنجره ها بايد در جلو و عقب آشيانه مستقر شوند . براي هر متر مربع آشيانه يك دهم متر مربع پنجره منظور مي شود . بعضي پرورش دهندگان محوطه پرورش را با پرچيني محصور مي كنند و از آشيانه بعنوان سر پناه استفاده مي كنند . همچنين مي توان از سايه بانها نيز استفاده نمود. هنوز هم تعدادي از پرورش دهندگان از سايه بان استفاده مي كنند كه اغلب به آشيانه يا سر پناه متصل اند. كف سايه بانها از نرده هاي تخته اي يا سيم ساخته مي شود و با فاصله كمي از زمين مستقر مي گردند تا مدفوع زير آن و بر روي زمين بريزد كه اين امر تميز كردن آنرا آسان مي كند . البته توجه داشته باشيد كه بوقلمونهاي نژاد درشت را در سايه بانهايي با كف نرده اي و سيمي نبايد نگهداري كرد زيرا دچار طاول و پينه و همچنين اختلالات كف و ساق پا مي شوند كه اين عوارض در بوقلمونهاي نژاد سبك بروز نمي كند .
در واحدهاي بزرگ از روش پنجره بسته (windowless ) استفاده مي كنند كه اين گونه آشيانه ها بايد كاملا عايق بندي شوند . بايد در هر دقيقه حدود 03/0 متر مكعب هوا با فشار حدود 5/0 سانتي متر بر هر كيلو وزن بوقلمونهاي بالغي كه در معرض تهويه هستند وارد شود .
مساحت كف آشيانه :
تا هشت هفتگي براي هر ده جوجه بوقلمون يك متر مربع كافي است . از 12-8 هفتگي براي هر ده جوجه بوقلمون دو متر مربع و براي بوقلمونهاي بين 16-12 هفتگي براي هر ده بوقلمون جوان 5/2 متر مربع بايد در نظر گرفته شود .
براي بوقلمونهاي جوان ( نر و ماده ) در حال رشد به ازا هر بوقلمون 4/0 متر مربع فضا در نظر مي گيرند . البته اگر تمام گله بوقلمون نر باشد براي هر بوقلمون 5/0 متر مربع و چنانچه ماده باشد به ازا هر بوقلمون 3/0 متر مربع فضا لازم است . براي بوقلمونهاي سبك و آنها كه در سيستم بسته پرورش داده مي شوند مساحت آشيانه بايد كمتر از ارقام فوق باشد .
دستگاه مادر مصنوعي :
چند نوع دستگاه مادر مصنوعي وجود دارد . مادرهاي گازي و الكتريكي بهترين نوع جهت پرورش در گله هاي كوچك هستند . دستگاههاي مادري كه براي 250 جوجه مرغ كافي است براي 125 جوجه بوقلمون كفايت مي كند .
بايد 24 ساعت قبل از ورود جوجه ها دستگاههاي مادر را به كار انداخت تا آشيانه گرماي لازم را كسب كند . اگر از دستگاه هاي مادر گرد استفاده شود درجه حرارت براي طيور سفيد 40 درجه سانتي گراد و براي طيور زرد و قهوه اي 35 درجه سانتي گراد در نظر گرفته مي شود . اين درجه حرارت از داخل در فاصله 18 سانتي متري لبه خارجي دستگاه مادر و در 5 سانتي متري بستر يا در حد ارتفاع پشت جوجه بوقلمون در نظر گرفته شود . بايد هر هفته حدود 3-2 درجه حرارت را پايين آورد تا به ميزان مناسب 20 درجه سانتي گراد برسد . اگر منطقه پرورش جوجه گرم باشد مي توان در طول روز دستگاه ها را خاموش كرد . پس از هفته ششم هيچ گونه منبع حرارتي نه براي شب و نه براي روز لازم نيست .
دستگاههاي گرما ساز بايد به فاصله 45 سانتي متري از سطح بستر آويزان گردند . حرارت دستگاه هاي مادر در ابتدا حدود 35 درجه سانتي گراد است كه در ادامه دوره پرورش و به تدريج هفته اي 5/3 – 3 درجه كاهش پيدا مي كند كه اين امر تا 6 هفتگي ادامه دارد . در حين پايين آوردن درجه حرارت بايد رفتار جوجه ها را مد نظر قرار داد . درجه حرارت خارج از منبع حرارتي يعني محيط اطراف و بيرون از دستگاه مادر بايد حدود 21 درجه سانتي گراد باشد تا جوجه ها احساس راحتي كنند . تهويه بايد به نحو احسن انجام گيرد . ميزان رطوبت براي جوجه هاي بوقلمون در داخل سالن 65% است . دستگاه هاي مادر بايد داراي حفاظ باشند تا جوجه ها از اطراف منبع حرارتي دور نشوند . حفاظي به ارتفاع 45 سانتي متر براي هر دستگاه توصيه مي شود .در شرايط آب و هوايي گرم ، حفاظي به اندازه 30 سانتي متر كافي خواهد بود . حفاظ مادر بايد در فاصله 65-60 سانتي متري لبه دستگاه مادر مستقر شود و به تدريج اين فاصله به 120-90 سانتي متر برسد و پس از گذشت 10-7 روز مي توان حفاظ را برداشت . اگر جوجه ها در فصل سرما ريخته شوند و آشيانه به قدر قابل ملاحظه اي وسيع باشد مي توان بوسيله پاراوان قسمتي از آشيانه را جدا كرد و به تدريج كه جوجه ها بزرگ مي شوند فاصله پاراوان را بيشتر كرد .
وسايل دانخوري :
در اولين روزها مي توان غذاي جوجه ها را در ظرف هاي ساده قرار داد ولي چون اشكالاتي در درك دارند و حيوانات كودني به حساب مي آيند ، بهتر است در كنار هر آبخوري و دانخوري ، وسيله و مواد بي ضرر و براق قرار داد تا توجه جوجه ها را به خود جلب كند . ريختن مقدار جزئي آرد يا ريزه هاي سنگ خارا روي دان روزي دوبار براي سه روز اول زندگي ، بوقلمونها را تشويق به خوردن مي نمايد . نبايد دانخوري ها را مملو از دان كرد زيرا دان روي بستر مي ريزد و جوجه ها به هواي دان روي بستر آنرا مي خورندمگر اينكه روي بستر را با كاغذ بپوشانند . براي جوجه هاي هفت روزه تا سه هفتگي دانخوري كوچك به اندازه حدود 7-5 سانتي متر براي هر جوجه مناسب است . از سن 3 هفتگي به بالا تا سن عرضه به بازار از دانخوري هاي با سايز بزرگ استفاده مي شود به طوريكه عمق دانخوري 10 سانتي متر و طول دانخوري 8-7 سانتي متر براي هر قطعه بوقلمون مناسب است . اگر دانخوري عريض باشد و بتوان از دوطرف آن استفاده كرد بدين ترتيب يك متر از اين دانخوري را دو متر محسوب مي كنيم .